Köşe Yazıları ve Yazarlarımız
Vefa Dedikleri
Vefa öyle her dilin söyleyeceği,Her gönlün taşıyacağı yük değildir. Gün gelir insanın yanında bin kişi olur,Ama dara düştüğünde bir sandalye bile bulamazsın kendine.
Yazın Gölge Hoş, Kışın Çuval Boş
Yaz geldi mi bizim milletin bir kısmını bir tatil telaşı sarıyor…Cebinde üç kuruş para yok ama gönlünde beş yıldızlı otel var!Maaş yatmış, kredi kartı dolu, borç gırtlakta…Ama hanım diyor ki:“Komşular Antalya'ya gitmiş.
Patiye Sığınan İnsan
Şu fani dünyanın gelmişine geçmişine baktım da, ey aziz okur, yüreğim burkuldu, dilim yandı, kalemim isyan etti. Sokaklarda geziyorum, parklarda oturuyorum, kafelerde soluklanıyorum; gördüğüm manzara karşısında ne diyeceğimi şaşırıyorum.
İnsan Kaldı Mı?
Bir zamanlar komşunun kapısı kilit istemezdi. Şimdi aynı apartmanda yaşayan insanlar birbirinin adını bile bilmiyor. Selam vermek zayıflık, dürüst olmak saflık, vicdanlı olmak enayilik sayılır oldu.
Gönül Közü
Bazı ayrılıklar vardır ki üzerinden yıllar geçse de kapanmaz. Bazı özlemler vardır ki insanın yüreğinde köz gibi yanar; ne tamamen söner ne de alev olup biter. İşte buna gönül közü derler. Hasret, insanın içine düşen sessiz bir misafirdir.
Aynı Memlekette İki Ayrı Dünya
Bir tarafta sofraya oturmadan önce hangi restorana gidileceğini düşünenler var… Öbür tarafta sofraya ne koyacağını düşünenler.