Sandıkta Yarıştık, Şimdi Omuz Omuza Verme Zamanı!

Bazı tarihler vardır, takvimde yalnızca bir günü gösterir ama insanın hayatında kocaman bir yer edinir. 1 Kasım benim için tam da böyle bir tarih oldu.

Dün bir tarafta Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti'nde (KOGACE) yaşanan tarihi değişim ve yeni bir dönemin başlangıcı, diğer tarafta büyük emeklerle bugünlere taşıdığımız Kocaeli Paraf Haber Gazetesi'nin yedinci kuruluş yıl dönümü... Bir de hayatımın en kıymetlilerinden, biricik kızım Yağmur'un doğum günüydü

 ***

Bir anne olarak evladımın yeni yaşını kutlamanın mutluluğu, yedi yıldır emek verdiğimiz  Kocaeli Paraf'ın gururu ve meslek örgütümüzde yaşanan değişimin heyecanı aynı güne sığdı. Üç ayrı heyecan, üç ayrı mutluluk... Hepsinin ortak noktasında ise emek, inanç, sevgi ve umut vardı.

Ama 1 Kasım'ın bana hatırlattığı çok daha önemli bir gerçek vardı: Hayatta da meslekte de asıl mesele yalnızca bir yere gelmek değil, geldiğin yerde nasıl iz bıraktığındır.

***

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti seçimleri bizim için yalnızca bir başkanlık yarışı değildi. Farklı düşüncelerin, farklı beklentilerin ve farklı tercihlerin aynı çatı altında buluşabildiği önemli bir demokratik süreçti.

Hasta yatağından kalkarak oy kullanmaya gelen meslektaşlarıma, bizlere güvenen, destek veren ya da farklı tercihte bulunan herkese yürekten teşekkür ediyorum. Mesleğimizin duayenlerine, gazete imtiyaz sahiplerine, genel yayın yönetmenlerine ve bu sürece emek veren bütün gazeteci arkadaşlarıma minnettarım.

Çünkü bu seçimde hepimiz mesleğimize ve cemiyetimize ne kadar sahip çıktığımızı bir kez daha gösterdik.

Seçim tamamlandı, sandıktan yeni başkan Hüseyin Öziri çıktı. Ancak sonuçların açıklanmasının ardından bazı istifa açıklamalarının gündeme gelmesi beni gerçekten üzdü.

İşte tam da bu noktada söyleyeceklerim var.

Sevgili yol arkadaşlarım, seçimi kaybettiniz diye aileyi terk etmekte ne demek oluyor.  Açıkçası bunu sizlere hiç yakıştıramadım.

Biz bu yola ayrıştırmak için değil, birleştirmek için çıktık. Kırgınlıkları büyütmek, insanları birbirinden uzaklaştırmak için değil, aynı masada yeniden buluşturmak için mücadele ettik.

KOGACE bir kişinin, bir grubun ya da bir listenin değildir. KOGACE gazetecilerindir hepimizindir.

Bugün Hüseyin Öziri başkandır, dün Şahin Oktay'dı. Yarın başka bir meslektaşımız bu sorumluluğu üstlenecek. Başkanlar değişir, yönetimler değişir, listeler değişir. Ama KOGACE'nin kurumsal kimliği, geçmişi ve gazetecilik çatısı hep var olacaktır.

***

Bir seçim kaybedilebilir, beklentiler karşılanmayabilir, tercihler farklı olabilir. Bunlar demokrasinin doğal sonucudur. Ancak hiçbir seçim, yılların meslektaşlığını, dostluğunu ve ortak mücadelesini bir kenara bırakmamıza neden olmamalı.

Birlikte kazanmayı bilmek kadar, farklı sonuçlardan sonra birlikte kalabilmek de erdemdir.

Eleştirinin de bir Vicdanı Olmalı

***

Seçimin ardından yeni başkan Hüseyin Öziri'ye yönelik yapılan bazı eleştirileri de doğru bulmuyorum.

Bir insanın gazeteciliğini bugün sorgulayanlara sormak isterim: Madem arkadaşımız gazeteci değildi, İki dönem boyunca neden aynı yönetimde görev aldı? Neden başkan yardımcılığı sorumluluğunu üstlendi?

Dün aynı sofrayı paylaşan, aynı etkinliklerde yan yana duran insanların bugün farklı tercihler nedeniyle birbirlerini hedef alması ne mesleğimize ne de meslektaşlık anlayışımıza yakışır.

Elbette eleştireceğiz. Elbette yanlışları söyleyeceğiz. Ama eleştirinin de bir vicdanı, bir ölçüsü olmalı.

Gazetecilik önce insanın kendisini doğru yapması, ardından başkasını eleştirmesidir.

Yenmek ne kadar erdemse yenilgiyi kabullenmek de o kadar erdemdir. Kazananın tevazusu, kaybedenin olgunluğu bir araya geldiğinde gerçek demokrasi anlam kazanır.

Biz Kazanmak İçin Değil, Birleştirmek İçin Yola Çıktık

Bize oy verenle vermeyen arasında hiçbir ayrım yapmayacağız. Çünkü bizim için önemli olan sandıktan hangi listenin çıktığı değil, bu cemiyetin yarınlara nasıl taşınacağıdır.Yeni yönetim olarak asıl sınavımız şimdi başlıyor.

Biz yeni yönetim olarak geçmişin hatalarını tekrarlamadan, kimseyi dışarıda bırakmadan, eleştiriyi tehdit değil katkı olarak görerek yol yürümeliyiz.

Bizi alkışlayan kadar eleştirenin de sözünü dinlemeliyiz. Yanlış yaptığımızda bunu söyleyecek meslektaşlarımızın varlığından rahatsız değil, memnun olmalıyız.

Çünkü KOGACE dediğimiz yer, yalnızca seçim zamanlarında hatırlanan bir makam ya da birkaç kişinin söz sahibi olduğu bir yapı DEĞİL, Burası HEPİMİZİN gazetecilerin  evidir.

Biz gücü bir koltukta oturmak için değil, emeğin hakkını vermek, meslektaşlarımızın yanında durmak ve ortak sorunlarımıza çözüm üretmek için istiyoruz.

Gücümüzü kişisel hesaplar için değil, emeğin, dayanışmanın ve meslektaşlarımızın yararına kullanacağız.

***

Sevgili meslektaşlarım önümüzde önemli sorumluluklarımız var. 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü'nü ve 16 Ocak Basın Onur Günü'nü yalnızca gazetecilerin kendi arasında kutladığı günler olmaktan çıkarmalıyız.

Özellikle 16 Ocak'ın Kocaeli için taşıdığı tarihsel değeri önce kentimize, ardından bütün Türkiye'ye daha güçlü anlatmalıyız.

Mustafa Kemal Atatürk'ün 16 Ocak 1923'te İzmit'te gazetecilerle gerçekleştirdiği tarihi basın toplantısı, Türkiye'nin basın ve demokrasi tarihinde önemli bir yere sahip.

Bu mirasa sahip çıkmak hepimizin görevi. 16 Ocak'ı Kocaeli'nin bütün dinamikleriyle, kentimizin ortak gururu olarak hep birlikte kutlamalıyız.

Siyasi görüşlerimiz, düşüncelerimiz ve tercihlerimiz farklı olabilir. Ancak söz konusu Kocaeli'nin tarihi ve gazetecilik mirası olduğunda aynı heyecan etrafında buluşabilmeliyiz.

***

Dün gerçekleşen seçimde emeği geçen herkese teşekkür ediyoruz. Divan Başkanımız Adem Turgut'a, divan üyelerimiz Emirhan Akman ve Tuğrul Kızılkaya'ya, sandık kurullarında görev alanlara ve her iki listede yer alarak demokratik yarışa katkı sunan bütün meslektaşlarımıza teşekkürlerimi iletiyorum.

Cemal Kaplan'ın ardından görevi devralan ve aylar boyunca sorumluluk üstlenen Şahin Oktay'a da seçim sürecindeki çabası ve olgun tutumu için ayrıca teşekkür ediyorum.

Hiç kimsenin emeğini yok saymadan, geçmişi yok saymadan ama geçmişin hatalarına da takılıp kalmadan yeni bir sayfa açmalıyız.

Sevgili KOGACE ailem;

Sizler bizleri mahcup etmediniz. Biz de bundan sonra canla başla çalışarak sizleri mahcup etmeyeceğiz.

Dün farklı listelerde mücadele etmiş olabiliriz. Bugün ise aynı mesleğin, aynı cemiyetin ve aynı sorumluluğun insanlarıyız.

Kimse kendisini bu çatının dışında hissetmesin. Kimse kırgınlıkları nedeniyle yıllarını verdiği cemiyetinden uzaklaşmasın.

***

Her şeyin çok daha güzel olacağına inanıyorum. Çünkü biz gücü kendimiz için isteyenlerden değil, sahip olduğumuz gücü emekten yana kullananlardan olacağız.

Sevgili meslektaşlarım, hayat da meslek de bize çok şey öğretiyor. Bazen kazanıyoruz, bazen kaybediyoruz. Bazen aynı fikirde oluyor, bazen ayrı düşüyoruz. Ama bütün bunların sonunda birbirimize duyduğumuz saygıyı ve meslektaşlık bağımızı koruyabiliyorsak işte o zaman gerçekten kazanıyoruz.

KOGACE'nin geçmişine sahip çıkarken geleceğini de birlikte inşa edelim. Kimseyi dışarıda bırakmadan, kimseyi ötekileştirmeden, aynı masada konuşarak, birbirimizi dinleyerek yol alalım.

Şimdi istifa etme, küsme, uzaklaşma zamanı değil. Şimdi birbirimize sahip çıkma, kenetlenme ve KOGACE'yi hep birlikte büyütme zamanıdır. 

1 Kasım benim için değişimin, emeğin, ailenin ve umudun tarihi oldu.

Unutmayalım; kişiler gelip geçer, makamlar değişir, yönetimler değişir. Ama mesleğimiz, meslektaşlığımız ve emeğimiz kalıcıdır.

Birlikte olursak güçlüyüz, emeğe sahip çıkarsak değerliyiz, birbirimizi yaşatırsak hep var oluruz.