Yazık Bu Gençlere…

Bir ülkenin en büyük zenginliği, altın rezervleri değildir; gökdelenlerle dolu semtler de değil.

Bir ülkenin gerçek geleceği, gençlerinde saklıdır. Peki, o gençler umudunu kaybetmişse...

İşte o zaman ülkenin geleceği de kararmış demektir.

Somut Verilerle Umutsuzluk Tablosu

TÜİK verilerine göre, 2025 Temmuz ayında 15–24 yaş arası gençlerin işsizlik oranı %15,0 seviyesine düştü; fakat bu rakam erkeklerde %11,3 iken kadınlarda %21,7’ye tırmandı .

Haziran 2025’e bakıldığında ise genç işsizliği bir önceki aya göre 0,6 puan artışla %16,2 olarak ölçüldü; kadınlarda bu oran %23,7, erkeklerde ise %12,3 olarak gerçekleşti .

DİSK-AR’a göre geniş tanımlı işsizlik—yani resmi işsizliğe ek olarak potansiyel işgücü ve eksik istihdamda olanları da kapsayan gerçek işsizlik oranı—2025'in 2. çeyreğinde %32 seviyesine ulaştı . Genç kadınlarda geniş tanımlı işsizlik, %53,4 gibi yüz yüze gelmek bile zor bir gerçekliğe işaret ediyor .

2024'ün ilk çeyreğinde DİSK-AR verilerine göre gençlerde dar tanımlı işsizlik %16,3 iken, geniş tanımlı işsizlik %34,9 olarak rapor edildi .

Türkiye, gençlerin ne eğitimde ne istihdamda olduğu (NEET) oranında Avrupa’da en yüksek seviyede: Her 4 gençten biri ne okuyor ne çalışıyor .

Sessiz Çığlık: Neden Umutsuzluk?

Bu veriler, yalnızca istatistik değildir; umutları yıpratan, hayalleri erozyona uğratan bir gerçeğin yansımasıdır. Gençler okulda diploma alıyor ama iş bulamıyor; bulduklarında da genellikle geçici, düşük ücretli, güvencesiz işlerde mecbur kalıyorlar. Kadın gençler, iş piyasasında neredeyse görünmez halde.

Sistem sadece gençlerin eğitimle değil, nitelikli ve şeffaf bir şekilde işe erişimle buluşmasını sağlayabilirse gerçek anlamda bir “umut” var olabilir.

Kim Sorumlu? Neden Böyle?

Eğitim sistemi ile iş hayatı arasındaki kopukluk: Eğitimin kaliteye değil, sayıya odaklanması.

Liyakat yerine ilişkilerin devreye girdiği işe alım süreçleri.

Kayıt dışı, geçici ve güvencesiz işler: Gençlerin Türkiye genelinde resmi istihdam oranı düşük.

Cinsiyet eşitsizliği: Kadın gençlerin işgücüne katılımı ve istihdam oranları çok daha düşük.

Güçlü sosyal destek sistemlerinin eksikliği: Gençlerin eğitimden işgücüne geçiş noktalarında destek mekanizmalarının yetersizliği.

Çözüm: Umudu Geri Getirebilir miyiz?

Liyakat temelli işe alımlar: Tanıdık değil, yetenek ön planda.

Nitelikli, iş odaklı eğitim reformu: STEM, teknik eğitimler, stajlarla desteklenen müfredatlar.

Kadınlara özel destek programları: Mentorluk, esnek çalışma ve girişimcilik destekleri.

Kayıtlı, tam zamanlı istihdam teşvikleri: Gençleri güvenceli çalışmaya yönlendirecek politikalar.

Ulusal gençlik istihdam stratejileri: Kapsamlı, veriye dayalı, bütüncül yaklaşımlar.

Eğer gençlerimizin hayallerini, umutlarını, üretme motivasyonunu geri kazanmazsak, sadece bir kuşağı değil, ülkenin geleceğini de yitiririz. Şunu unutmayalım:

Yazık bu gençlere…

Ve eğer radikal değişim olmazsa,

Yazık olacak bu ülkeye.

Vesselam...