Sağlık Sistemi Altın Kafeste...

Ülkemizin sağlık sisteminde yaşanan sorunlar artık herkesin dilinde. Şehir hastaneleri, ihtişamlı yapıları ve modern görünümleriyle dikkat çekerken, içeride görev yapacak yeterli sayıda doktor, hemşire ve sağlık personeli olmaması, bu dev projeleri tam anlamıyla işlevsiz hale getiriyor.

Bunu en acı şekilde ailemizde deneyimledik. Annemi, yanlış bir tedavi süreci sonrası kaybettik. Üstelik bir hastanenin ihmali sonucu hayatını kaybeden annemin ardından, adalet arayışımız da sonuçsuz kaldı. Davada, karşımıza hastane yerine bir personelin çıkarılması ve bu kişinin beraat etmesi, ülkemizdeki yargı sisteminin de sağlık sistemi gibi çökmüş olduğunu gösterdi. Haklı olduğumuz bir davada neredeyse suçlu duruma düşecektik.

Geçtiğimiz hafta sonu ise babamın sağlık sorunları nedeniyle yine hastane yollarına düştük. Daha önce açılışında tanıtılan şehir hastanesine bu kez acil bir durum için gittik. Bu hastanelerin donanımına diyecek söz yok. Ancak içindeki insan kaynağı eksikliği, yapılan yatırımları boşa çıkarıyor. Devasa bir hastane, ama personel yetersiz. Yönlendirme yapacak bir görevli bile bulamıyorsunuz.

Acil servisteki durum daha vahim. Yeni mezun pratisyen doktorlar canla başla çalışsa da uzman hekim eksikliği nedeniyle teşhis ve tedavi süreçleri aksıyor. Babamın kaburgalarında kırık ve enfeksiyon tespit edildi. Ancak uzman doktorun onayı olmadan ne taburcu edilebildik ne de yatış yapılabildi. Saatlerce beklememize rağmen bir çözüm bulamadık.

Şehir hastaneleri, altın bir kafes gibi. Görünüşüyle etkileyici, ama içerideki eksiklikler, insan hayatını riske atacak boyutta. Cumhurbaşkanımızın “Giderlerse gitsinler” dediği doktorlar gerçekten gitmiş. Ve bu hızla devam ederse, elimizdeki pratisyen doktorları da kaybedeceğiz.

Hastaneler yalnızca binalardan ibaret değildir. İçerisinde çalışacak donanımlı sağlık personeline, yeterli uzman hekime ve işleyen bir sisteme ihtiyaç var. Bu şehirde Kocaeli Devlet, Seka ve Derince Eğitim ve Araştırma Hastaneleri gibi önemli sağlık kurumları tekrar eski konumlarına getirilmelidir. Çünkü şehir hastaneleri, tüm ihtişamına rağmen bu açığı kapatamayacak durumda.

Bir de işin ekonomik boyutu var. Hastane kantinindeki fiyatlar, halkın temel ihtiyaçlarına bile erişimini zorlaştırıyor. 20 liralık bir çay, 189 liralık bir sandviç… Bu nasıl bir pahalılıktır? İnsanların hastanede sağlık hizmetinden yararlanırken bir bardak çay içmesi bile lüks haline gelmiş.

Biz yine de umudumuzu yitirmiyoruz. "Geçecek bu da geçecek" diyoruz. Ancak sistemin bu haliyle düzelmesini beklemek yerine, yetkililerin acil ve etkili çözümler üretmesini bekliyoruz. Sağlık sistemi, bu ülkenin insanlarının en temel ihtiyacıdır. Ve bu temel ihtiyaç, göz ardı edilemeyecek kadar önemlidir.

Vay benim memleketim. Vay benim güzel insanım.