Eğitime Öğretime Bir Bakalım!

Genelde hepimizin söylemi, ülkemizi çok seviyoruz.

Bu sevgi yüreğimiz de.

Görünüşte her birey ülke bayrağını daha yükseklere taşımak için uğraş veriyor.

Gelin ülkemizin içinde bulunduğu eğitim öğretime bir bakalım.

Ülkemizde çok değerli çalışmalar yaparak eğitim öğretime hizmet eden okullarımız var.

Yine çok değerli çalışmalarla yurt hizmetlerini kusursuz yerine getirenler var.

Bizim sözümüz eğitim öğretim de hak etmeyenleredir.

Eğitim Öğretimde, her taraf özel eğitim kurumlarla doldu.

Apartman dediğimiz yapılar okullarla çevrildi.

Beklenmedik bir yapıda kurs merkezleri oluşturuldu.

Bu okullar şahısların değil çeşitli vakıflara ait okullar olduğunu bilmeyenimiz yoktur.

Bulunduğumuz süreçte eğitim ve öğretim de denetim nasıl yapılıyor?

Hala kervan yolda dizilir, anlayışı mı devam etmekte?

Görünüşte sıkı bir denetim olmayan bir eğitim öğretim yılı devam etmekte.

Bu eğitim öğretim yılının başlandığı günden bu yana okul önleri ve çeşitli yerler de uyuşturucuya ve güvenliğe karşı yapılan sıkı denetimler bizleri oldukça mutlu etmekte.

Geçtiğimiz dönemde yapılan merkezi sınavlarda dökülen öğrenciler çığ gibi büyüdü.

Yine merkezi sistemle yapılan sınavlar fazlasıyla şaibeli tartışmalar yol açtı.

Şaibeli sınavlar hakkında, yazılı ve görsel basında çarşaf gibi belgeler ve haberler ortalarda uçuştu.

Gidiyoruz.

İlerliyoruz.

Temeli kültür olan bir ülkemizin en son yaşanan ulusal basın haberi;

Çocukları ve gençleri içeren ulusal basın haberleri zaman zaman bizim içimizi fazlasıyla acıtıyor.

Örnek 6 yaş kız çocuğuna nikâh kıydıran akıl yoksunları.

Eğitim kurumu kapısına fakir fukara alsın diye asılan ikici kıyafetler.

Hani kültürümüzde ve inancımız da veren eli alan el görmezdi.

Bu tür haberleri gördüğümüzde, duyduğumuzda, okuduğumuzda çok üzülüyoruz..

Şu an köy okullarının tamamı nerede ise kapalı.

Köyde kalan birkaç çocuğumuz ise alaca karanlıkta soğukta, karda, kışta ilçe yollarında.

Kışın zor geçtiği ülkemizde istenmedik servis kazaları ise çabası.

Yine eğitim öğretimde, yurtların durumu ise ortada.

Yatılı yurtlar hakkında sürekli üzücü haberler.

Zaman zaman toplu zehirlenmeler.

Taciz haberleri.

Toplu dayak duyulanlardır.

Güne yetişmek için sabah çok erken kalkan çocuklar.

Dini evde öğretemiyoruz diye yatılı yurtlara verilen küçücük çocuklar.

Bu yaş grubu çocukların yatılı yurtlarda kaldığı süreçte aile özlemleri oldukça önemli.

Yine yangında acil çıkış kapısı açılamayan öğrenci yurtları.

Evet, yurtların tedbirsizlikten dolayı topluma verdiği acılar.

Kontrol ve denetimdeki boşluklar.

Ayrıca buralara öğrencilere yapılan baskılar.

Denetim yetersiz.

İdarede görevi hak etmeyen liyakatsiz yöneticiler.

İlerliyoruz, uçuyoruz diyenlere.

On beş yıl önce bir öğrenci dersliğe girdiğinde,

Çocukların her gelir gurubunda arkadaşları vardı.

Şimdi devlet okullarında öğrenciler arasında pek fark yok.

Hepsi dar gelirli aile çocukları.

Beslenme çantası boş, bir dilim yavan ekmek ya da zeytin taneli ekmek.

Üç tarafı denizle çevrili ülke de su ürünlerini bilemeyen ve bu ürünlere ulaşamayan öğrenciler.

Okul dış kapısında çocuğum eti, sütü unuttu diyen anneler.

Yumurta bile alamıyoruz diyen veliler.

Meyveler el yakıyor diyen vatandaşlar.

Peynir, eti geçti diye sesini yükseltenler.

Ekonomi düzelecek diyen siyasetçiler.

Hayat pahalığına çözüm bulduk diyenler.

Fakir  fukaraya vermek sevap diyen bakan.

Benim güzel ülkemde, acep üzülsek mi? Sevinsek mi?

Bu kış çok zor geçecek, Karagözlüm.

Evet, çok zor geçecek.

Eğitim öğretim de çok zor geçecek ama biz umutluyuz.

Dilerim devlet okullarında tüm öğrencilerin önüne bir yemek tabağı bu yıl gelir.

Bizim beklentimiz bu.

Tekrar edecek olursak, devlet okullarında tüm öğrencilerin önüne öğle saatinde bir tabak yemek.

Bunu bu ülke çocukları ve gençleri çoktan hak ediyor.