CHP’liler Müslüman Değil mi?

Ramazan ayı…

Paylaşmanın, dayanışmanın ve gönül kazanmanın en güzel zamanıdır.

Bu toprakların en köklü geleneklerinden biri de Ramazan sofralarıdır. İftar sofraları sadece açılan yemek masaları değildir; insanların bir araya geldiği, kırgınlıkların unutulduğu, gönüllerin birleştiği bereketli buluşmalardır.

Ancak son günlerde özellikle Kocaeli’de verilen iftar yemekleri üzerinden yürüyen tartışmalar dikkat çekiyor. Kimileri bu sofraları eleştiriyor; “israf var”, “gerekli değil” diyor. Hatta tartışma öyle bir noktaya geliyor ki bazıları CHP’lilerin verdiği iftarları sorgulamaya başlıyor.

“CHP’liler oruç mu tutuyor da iftar veriyor?” gibi sözler dile getiriliyor.

O zaman sormak gerekir: CHP’liler Müslüman değil mi?

Bir insanın hangi partiye oy verdiği onun inancını belirler mi? Oruç tutup tutmadığını biz mi bileceğiz? İnanç dediğimiz şey insan ile Allah arasındaki en özel bağ değil midir?

Bugün bakıyoruz; kim oruç tutuyor, kim tutmuyor diye insanların hayatı adeta didik didik ediliyor. Oysa eskiden Ramazan’ın saygısı başkaydı. Çarşıda, pazarda insanlar daha hassas davranırdı. Lokantalar camlarını kapatır, sokakta ulu orta yemek yenmezdi. Ramazan’ın bir edebi, bir saygısı vardı.

Ama bugün ne yazık ki bazıları kendini “en dindar” ilan ederken, başkalarının inancını sorgulamayı da kendinde hak görüyor. Oysa gerçek Müslümanlık başkasını yargılamak değil, önce kendini sorgulamaktır.

Açlık da sadece Ramazan ayında hatırlanacak bir mesele değildir. Fakirlik, ihtiyaç ve yokluk yılın yalnızca bir ayında kapımızı çalmaz. Açlık 365 gün vardır. Zekât da, yardım da, paylaşma da sadece Ramazan ayına sıkıştırılmamalıdır.

Bugün çoğumuz aynı apartmanda yaşadığımız komşumuzu bile tanımıyoruz. Kapı komşusunun derdini bilmeyen insanlar, Ramazan gelince bir anda herkese ahlak dersi vermeye başlıyor. Oysa Müslümanlık önce komşuyu gözetmektir. Selam vermektir. Hal hatır sormaktır.

Ramazan sofralarının anlamı da tam olarak budur. Kurulan her sofra, edilen her dua bize birlik olmayı hatırlatır. Aynı sofrada oturmanın, aynı lokmayı paylaşmanın kıymetini anlatır.

Bu yüzden kim kurarsa kursun, hangi görüşten olursa olsun; bir iftar sofrası kurup insanları aynı masada buluşturan herkes aslında bu kadim geleneğe hizmet ediyor demektir.

İster CHP’li olsun, ister başka bir partiden…

Belki oruç tutan vardır, belki tutmayan.

Ama gönülden kurulan bir sofranın, samimiyetle yapılan bir davetin anlamını herkes bilir.

Çünkü Ramazan’ın gerçek ruhu siyasette değil; vicdanda, paylaşmada ve gönül birliğindedir.

Yaklaşan mübarek Kadir Gecesi’nin de şimdiden tüm İslam âlemine hayırlar getirmesini diliyor; bu kutlu gecenin gönüllerimize huzur, sofralarımıza bereket ve toplumumuza birlik getirmesini temenni ediyorum.