Arkadaşlarım

Gazetede köşe yazmaya başladığımı arkadaşlarıma söylediğim zaman tepkiler aynen şöyle oldu ; “Ama bizden de bahset olur mu ?”Ben de “Tabii sizsiz olur mu hiç” diye cevap verdim. Artık söz vermiş oldum. Ama sorun ne yazacağım? 

Aslında hepsi de kalbime dokunmuş güzel insanlar. Yıllar boyunca biriktirdiğim dostlarım.

Bunların içinde 20-25 yıldır görüştüğüm dostlarım var. Çocuklarımız 3-4 yaşındayken tanıştık ve halen görüşmeye devam ediyoruz. O zamanlar  “Acaba çocuklarımızın okuyup, meslek sahibi olduğu ve evlendiği günleri görebilecek miyiz?”diye aramızda konuşurduk. Çok şükür hepsi güzel okuyup meslek sahibi oldular ve birer birer evlenmeye başladılar. Hatta aramızda torun sahibi olan bile var.

Üzüldüğümüz zamanlarda oldu. Ama hep birbirimizin yanında durarak,  acılarımızı hafifletmeye çalıştık.

Birlikte şımardığımız zamanlar oldu, o zaman çocuklarımız bize kızdı.”Sizinle bir yere gitmeyeceğiz!”diye. Birbirimizin her türlü nazını çektik. Birlikte büyüdük.

Bazı arkadaşlarımla öğretmenliğe başladıktan sonra tanıştım. Çok güzel dostlar edindim. İş hayatımızda hep birbirimizi tamamladık ve destek olduk. Sorunlarımızı birlikte çözdük. Birlikte güldük, eğlendik ve ağladık. Aramızda hep tatlı rekabetler oldu. Ama asla birbirimizi kırmadık. Felsefemiz hepimizin çocukları, yani öğrencilerimizin iyi ve başarılı olmasıydı. Bu konuda hep birbirimize yardım ettik.

Bir grup var ki, artık onlarla da arkadaş gibi olduk. Daha doğrusu aile gibi olduk. Son mezun ettiğim öğrencilerimin aileleri… Mezuniyetlerinin üzerinden iki sene geçmesine rağmen özel günlerde tam kadro toplanıp beni de aralarına çağırıyorlar. Okul zamanında yaptığımız gibi gezilere gidiyoruz. Çocuklarımın nasıl büyüdüklerini görüyor, başarılarını duydukça çok mutlu oluyorum. Bu şekilde hasret gideriyoruz.

Komşularımızı da unutmamak lazım tabii. İçlerinde kardeş gibi olduğum çok güzel insanlar var. Sıkıştığımda günün herhangi bir saatinde kapısını çalabileceğim veya arayabileceğim komşular. Bunlar insan hayatında çok önemli şeyler.

Ama gerçek dost vardır ki en özellerini paylaştığın, sayısı 1 veya 2’yi geçmez. Bunlar gizli kahramanlardır. Senin kıymetlilerindir. Sık görüşemezsen bile orada bir yerlerde olduğunu bilirsin. Bu yazıyı okuyunca onlarda zaten kendilerini bilirler.

Koşturmacalar içinde uzun süre görüşemediğiniz dostlarınızla ve arkadaşlarınızla karşılaştığınız zaman ,”nerede kalmıştık?”diyebiliyorsanız ne mutlu size.